نام این گیاه معطر و ترش مزه به گیلگالشی "ترش واش " است. در مناطق مرطوب و زیر درختان و لای بوته های چاه به وفور یافت می شود. ترش واش بیش تر برای تهیه خورشت آبکی (ترش قله  و بویا قاتوق) استفاده می شود.

طرز تهیه این خورشت این گونه است که ترش واش را پس از تمیز کردن و شستن به مانند سرمه ساییده و با گوشت می پزند و در پایان بویه( برنج نم داده ساییده شده) به آن می افزایند تا کمی غلیظ شود و هنگامی که کاملا بویه پخته شد به همراه برنج می خورند. آبکی یا ترش قله خورشتی بسیار خوشمزه و خوش بو به دست می آید که با ماهی (کلی یا ماهی شور) بسیار می چسبد.

البته در برخی از مناطق رامسر به همراه ترش واش چند سبزی دیگر از جمله جعفری و اسفناج و ترش تره می افزایند که بو و طعم آن کمی با آبکی فرق دارد.